Gel,
adımı dudaklarının arasına al
yavaşça—
duymak yetiyor,
söylemen gerekmiyor.
Tenin bana yaklaştıkça
nefesim yön değiştiriyor.
Bir bakışın
üzerimde dolaşıyor,
dokunmadan bile.
Parmakların mesafeyi ölçüyor,
sabırsız ama emin.
Ben susuyorum,
çünkü bazı arzular
sesle bozulur.
14 Şubat bu gece.
Işıkları kapat.
Aşkı konuşmayalım—
Çünkü tam bu anda
anlıyorum:
Beni asıl yakan,
dokunman değil,
dokunabilecek olman.