İnsan Sevdiği İçin Bile Pişman Oluryor Bazen..

İnsan sevdiği için bile pişman oluyor bazen;
öyle zamanlar oluyor ki yanlızca ona sığınmakistiyorsun.
Bütün dunyayı sessize alıp onun sesine sarılmak
geliyor içinden.
Arıyorsun açmıyor,yazıyorsun saatlerce cevap vermiyor.
Sonra yorgunluğundan bahsediyor,
yoğunlugundan bahsediyor uzun uzun....
Sıkıntılarını sıralıyor ardı ardına.
Herşeyle savaşacak zaman buluyorken br tek sana vakti kalmıyor.
Öyle anlarda tek kelime bile etmeden gidesi geliyor insanın.
Sanki bir tek onların hayatında yolunda gitmiyor bazı şeyler.
Sanki bir tek onların problemi var,
sadece onlar savaşıyor sorunlarla.
Sığındığın insanın yanında sığıntı gibi hissediyorsun zamanla....
Ama neleri kaybettiklerini vakti gelince anlayacaklar.
Bir dakika bile ayırmadıkları insanları bir gün mumla arayacaklar...

“Sevgi, ilgiyle anlam kazanır. Değer verene zaman ayırmayan, bir gün o değeri arar…”

Keşamine Emeğine sağlık @RaNa 💙🧿

(02-22-2026, 12:39 PM)MaviS yazdı: “Sevgi, ilgiyle anlam kazanır. Değer verene zaman ayırmayan, bir gün o değeri arar…”

Keşamine Emeğine sağlık @RaNa 💙🧿

Tesekkur ederim ki

@RaNa emeğine, kalemine sağlık…
Öyle gerçek bir yerden yazmışsın ki insan okurken kendi yaşadıklarını hatırlıyor. “Sığındığın insanın yanında sığıntı gibi hissetmek” cümlesi çok vurucu… Sevginin en kırgın hâlini çok sade ama etkili anlatmışsın.
Sevgi ilgiyle büyür, ihmal edilince de sessizce eksilir… Bunu çok güzel dile getirmişsin. Yüreğine sağlık

Emeğine yüreğine sağlık