Kalpten Kalbe Sessiz Bir Bağ
Sevgi,
yüksek sesle konuşmaz
ama her yere ulaşır.
Bir fincan çayın buğusunda,
“İyi misin?” diye soran gözlerde yaşar.
Elini tutmak değil bazen,
yanında susabilmektir sevgi.
Aynı gökyüzüne bakıp
farklı hayaller kurarken
yine de birbirini seçmektir.
Sevgi;
yarayı görüp kaçmamak,
kusuru bilip kalabilmek.
Birlikte gülmek kadar
birlikte ağırlaşabilmektir hayat.
Ben sevgiyi
büyük sözlerde değil,
küçük ama gerçek anlarda tanıdım.
Ve öğrendim:
Sevgi, kalpten kalbe kurulan
en sağlam köprüdür.
