“Bunu asla yapmam” dediğim şeyler oldu elbette…
İnsan bazen konuşurken bugünkü aklıyla, bugünkü kalbiyle söz veriyor.
Ama hayat, insanın karşısına hiç hesaba katmadığı şartlar çıkarabiliyor.

Benim için o cümleyi bozduran şey; mecburiyet değil, anlayışın büyümesi oldu.
O an doğru gelmeyen, zamanla daha az yanlış görünmeye başladı.
Şartlar değişti, ben değiştim; fikirlerim değil belki ama önceliklerim.

Şunu öğrendim:
“Asla” dediğimiz şeyler çoğu zaman sınır değil, henüz yaşamadığımız bir ihtimal.
Ve bazen insan kendini değil, hayata uyum sağladığı için o sözü geri alıyor.




Sorum ise ;
Sence değişen sen misin, yoksa şartlar mı?