Kimse bir başkası uğruna olmadığı biri olmak zorunda değil. Ama kimse de bir başkasının potansiyeline tutunarak kendi ihtiyaçlarını yok saymak zorunda değil.
Belki de mesele “değişir mi?” değil, şu:
“Değişmese de bu hâliyle kalmayı seçer miyim?”
RE: Birinin değişmesini beklemek umut mu, kendine haksızlık mı?