Her dizede tecrübenin sesi var; sanki yaşamış, yanılmış ve artık uyarmak isteyen biri konuşuyor. “Hayat kısa” vurgusunun tekrar edilmesi, zamanın kıymetini hatırlatan bir çan gibi çalıyor metin boyunca.
Bağlanma, kanma, aldanma uyarıları ise hayal kırıklıklarının izini taşıyor. Özellikle “her güleni dost sanma” ve “dünya sana kalır sanma” dizeleri, insanı gerçeklerle yüzleştiriyor. Gençliğin değerini bilmeye çağıran, biraz sitemli ama bilinç uyandıran bir şiir olmuş.