Bir akşamüstü dokundun kalbime,
Adını bilmeden sevdim seni.
Rüzgârın getirdiği bir his gibi,
İçime işledin sessizce, derin derin.
Gözlerin bir deniz, ben kaybolan kıyı,
Her bakışında yeniden doğdum sanki.
Zaman durur sen gülünce, inan bana,
Dünya susar, sadece sen konuşursun kalbimde.
Ellerin değmese de ellerime,
Yüreğin sarar en soğuk gecemde.
Bir sen varsın düşlerimin içinde,
Bir de sana yazdığım bu cümlelerde…
Sevmek bazen susmak demekmiş,
Adını içimde saklamak gibi.
Ama ben haykırmak istedim seni,
Gökyüzüne, yıldızlara, sonsuzluğa…
Eğer bir gün unutursan beni,
Bil ki ben hâlâ seninleyim bir yerde.
Çünkü aşk dediğin, gitmekle bitmez,
Kalpte kalan en güzel izdir sevgiyle…
– Anka
